حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ،. وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يَحْيَى بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ صَيْفِيٍّ، أَنَّ عِكْرِمَةَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ، أَخْبَرَهُ أَنَّ أُمَّ سَلَمَةَ أَخْبَرَتْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم حَلَفَ لاَ يَدْخُلُ عَلَى بَعْضِ أَهْلِهِ شَهْرًا، فَلَمَّا مَضَى تِسْعَةٌ وَعِشْرُونَ يَوْمًا غَدَا عَلَيْهِنَّ أَوْ رَاحَ فَقِيلَ لَهُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ حَلَفْتَ أَنْ لاَ تَدْخُلَ عَلَيْهِنَّ شَهْرًا قَالَ " إِنَّ الشَّهْرَ يَكُونُ تِسْعَةً وَعِشْرِينَ يَوْمًا ".
Абу Осим, Ибн Журайждан; ва Муҳаммад ибн Муқотил, Абдуллаҳдан, у Ибн Журайждан: Менга Яҳё ибн Абдуллаҳ ибн Сайфий хабар берди: Икрима ибн Абдураҳмон ибнул Ҳорис унга хабар берди: Умму Салама унга хабар берди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам аҳлининг баъзиси (хотинлари) олдига бир ой кирмасликка қасам ичдилар. Йигирма тўққиз кун ўтганида, уларнинг олдига эрталаб — ёки кечқурун — кирдилар. Унга: Эй Аллаҳнинг Набийси, сиз уларнинг олдига бир ой кирмасликка қасам ичган эдингиз, дейилди. У: «Албатта ой йигирма тўққиз кун бўлади» дедилар.