حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَجَاءٍ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، أَنَّ عَائِشَةَ، أَرَادَتْ أَنْ تَشْتَرِيَ، بَرِيرَةَ، فَأَبَى مَوَالِيهَا إِلاَّ أَنْ يَشْتَرِطُوا الْوَلاَءَ، فَذَكَرَتْ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " اشْتَرِيهَا وَأَعْتِقِيهَا، فَإِنَّمَا الْوَلاَءُ لِمَنْ أَعْتَقَ ". وَأُتِيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِلَحْمٍ فَقِيلَ إِنَّ هَذَا مَا تُصُدِّقَ عَلَى بَرِيرَةَ، فَقَالَ " هُوَ لَهَا صَدَقَةٌ، وَلَنَا هَدِيَّةٌ ". حَدَّثَنَا آدَمُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ وَزَادَ فَخُيِّرَتْ مِنْ زَوْجِهَا.
Абдуллаҳ ибн Ражо, Шуъбадан, у Ҳакамдан, у Иброҳимдан, у Асваддан ривоят қилади: Оиша Барийрани сотиб олмоқчи бўлди. Унинг хўжалари вало (мерос ҳуқуқи)ни ўзларига шарт қилишдан бошқасига кўнмадилар (рад қилдилар). У буни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга зикр қилди. У: «Уни сотиб ол ва озод қил, чунки вало фақат озод қилган кишига (тегишли)» дедилар. Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга гўшт келтирилди. Айтилди: Бу Барийрага садақа қилинган (гўшт). У: «У унга садақа, бизга эса ҳадя» дедилар. Одам, Шуъбадан (айтиб берди) ва қўшди: У эри (масаласи)да ихтиёр (танлаш)га қўйилди.