حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، قَالَ سَمِعْتُهُ مِنْهُ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّهَا أَرَادَتْ أَنْ تَشْتَرِيَ بَرِيرَةَ، وَأَنَّهُمُ اشْتَرَطُوا وَلاَءَهَا، فَذُكِرَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اشْتَرِيهَا فَأَعْتِقِيهَا، فَإِنَّمَا الْوَلاَءُ لِمَنْ أَعْتَقَ ". وَأُهْدِيَ لَهَا لَحْمٌ، فَقِيلَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم هَذَا تُصُدِّقَ عَلَى بَرِيرَةَ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " هُوَ لَهَا صَدَقَةٌ وَلَنَا هَدِيَّةٌ ". وَخُيِّرَتْ. قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ زَوْجُهَا حُرٌّ أَوْ عَبْدٌ قَالَ شُعْبَةُ سَأَلْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ عَنْ زَوْجِهَا. قَالَ لاَ أَدْرِي أَحُرٌّ أَمْ عَبْدٌ
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, бизга Ғундар ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, у Абдурроҳман ибн Қосимдан — мен уни ундан эшитдим — у Қосимдан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо): У Барирани сотиб олмоқчи бўлди, улар валосини шарт қилди. Буни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га зикр қилинди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Уни сотиб олиб, озод қил, чунки вало фақат озод қилган кишигадир», деди. Унга гўшт ҳадя қилинди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га: Бу Барирага садақа қилинган (эди), дейилди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «У унга садақа, бизга эса ҳадя», деди. У (Барира эр(идан ажрашни) ихтиёрли қилинди. Абдурроҳман: Унинг эри ҳур(ми) ёки қул(ми)? деди. Шуъба: Мен Абдурроҳмандан унинг эри ҳақида сўрадим, у: Билмайман, ҳурми ёки қулми, деди.