أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ آدَمَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ فِي بَرِيرَةَ ثَلاَثُ قَضِيَّاتٍ أَرَادَ أَهْلُهَا أَنْ يَبِيعُوهَا وَيَشْتَرِطُوا الْوَلاَءَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " اشْتَرِيهَا وَأَعْتِقِيهَا فَإِنَّمَا الْوَلاَءُ لِمَنْ أَعْتَقَ " . وَأُعْتِقَتْ فَخَيَّرَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَاخْتَارَتْ نَفْسَهَا وَكَانَ يُتَصَدَّقُ عَلَيْهَا فَتُهْدِي لَنَا مِنْهُ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " كُلُوهُ فَإِنَّهُ عَلَيْهَا صَدَقَةٌ وَهُوَ لَنَا هَدِيَّةٌ " .
Менга Муҳаммад ибн Одам хабар берди, у деди: бизга Абу Муовия ривоят қилди, у Ҳишомдан, у Абдурраҳмон ибнул-Қосимдан, у отасидан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилдики), у деди: Бариранинг (воқеаси)да учта ҳукм бор эди. Унинг эгалари уни сотиб, вало (мерос ҳуқуқи)ни ўзларига шарт қилмоқчи бўлишди. Мен буни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га айтдим. У: «Уни сотиб ол ва озод қил, чунки вало фақат озод қилган кишигадир,» дедилар. У озод қилинди ва Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни ихтиёрга қўйдилар, у ўзини (эридан ажралишни) ихтиёр қилди. Унга садақа бериларди, у эса ундан бизга ҳадя қиларди. Мен буни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га айтдим. У: «Уни енглар, чунки у унга (Барирага) садақа, бизга эса ҳадядир,» дедилар.