5285-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Талоқ китоби
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ، كَانَ إِذَا سُئِلَ عَنْ نِكَاحِ النَّصْرَانِيَّةِ، وَالْيَهُودِيَّةِ، قَالَ إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَ الْمُشْرِكَاتِ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ، وَلاَ أَعْلَمُ مِنَ الإِشْرَاكِ شَيْئًا أَكْبَرَ مِنْ أَنْ تَقُولَ الْمَرْأَةُ رَبُّهَا عِيسَى، وَهْوَ عَبْدٌ مِنْ عِبَادِ اللَّهِ.
Қутайба, Лайсдан, у Нофиъдан ривоят қилади: Ибн Умардан насроний ва яҳудий (аёл)га уйланиш ҳақида сўралганида: Албатта Аллаҳ мушрик аёлларни мўминларга ҳаром қилди, мен ширкдан — аёлнинг «Робби Ийсо» дейишидан кўра каттароқ нарсани билмайман, ҳолбуки у (Ийсо) Аллаҳнинг бандаларидан бир бандадир, дер эди.