حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ، حَدَّثَنِي حُمَيْدُ بْنُ نَافِعٍ، عَنْ زَيْنَبَ ابْنَةِ أُمِّ سَلَمَةَ، عَنْ أُمِّ حَبِيبَةَ ابْنَةِ أَبِي سُفْيَانَ، لَمَّا جَاءَهَا نَعِيُّ أَبِيهَا دَعَتْ بِطِيبٍ، فَمَسَحَتْ ذِرَاعَيْهَا وَقَالَتْ مَا لِي بِالطِّيبِ مِنْ حَاجَةٍ. لَوْلاَ أَنِّي سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ يَحِلُّ لاِمْرَأَةٍ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ تُحِدُّ عَلَى مَيِّتٍ فَوْقَ ثَلاَثٍ، إِلاَّ عَلَى زَوْجٍ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا ".
Мўминлар онаси Умму Ҳабиба Абу Суфён бинти Абу Суфён: Отаси (вафоти) хабари келганида, атир сўраб, билакларини суртди ва: Менга атирдан эҳтиёж йўқ, фақат мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг: «Аллаҳга ва охират кунига иймон келтирган аёлга бир ўлик учун уч (кун)дан ортиқ ҳидод (мотам) тутиши ҳалол эмас, фақат эри учун тўрт ой ўн кун (мотам тутади)» деганларини эшитганим (учун, шу суннатни билдираман), деди.