Саҳиҳул Бухорий — 542-ҳадис

Намоз вақтлари · Пешин намозининг вақти қуёш оғганда

542-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Намоз вақтлари

حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ ـ يَعْنِي ابْنَ مُقَاتِلٍ ـ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، قَالَ أَخْبَرَنَا خَالِدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَنِي غَالِبٌ الْقَطَّانُ، عَنْ بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمُزَنِيِّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كُنَّا إِذَا صَلَّيْنَا خَلْفَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالظَّهَائِرِ فَسَجَدْنَا عَلَى ثِيَابِنَا اتِّقَاءَ الْحَرِّ‏.‏

Муҳаммад — яъни Ибн Муқотил — бизга айтди: Абдуллаҳ бизга хабар берди: Холид ибн Абдурраҳмон бизга хабар берди: Ғолиб Қаттон менга айтди, Бакр ибн Абдуллаҳ Музанийдан, у Анас ибн Моликдан: У деди: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ортида пешин пайтларида намоз ўқиганимизда, иссиқдан сақланиш учун кийимларимиз устига сажда қилар эдик.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Насоий, 1116-ҳадисТатбиқ китоби

Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг орқасида пешин пайтларида (кундузнинг иссиқ вақтида) намоз ўқиганимизда, иссиқдан сақланиш учун кийимларимиз устига сажда қилардик.

Сунани Термизий, 584-ҳадисСафар китоби

Биз Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) орқасида қаттиқ жазирамада намоз ўқиганимизда, иссиқдан сақланиш учун кийимларимиз устига сажда қилар эдик.

Сунани Абу Довуд, 660-ҳадисНамоз китоби

Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бирга қаттиқ жазирамада намоз ўқир эдик. Агар бирортамиз юзини ерга қўйишга қодир бўлмаса, кийимини ёзиб, унинг устига сажда қиларди.

Саҳиҳи Муслим, 1407-ҳадисМасжидлар китоби

Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан қаттиқ иссиқда намоз ўқир эдик; бирортимиз пешонасини ерга тегизишга қодир бўлмаса, кийимини ёяр ва унинг устига сажда қилар эди.

Саҳиҳул Бухорий, 1208-ҳадисНамоздаги амаллар

Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан қаттиқ иссиқда намоз ўқир эдик. Биримиз юзини ерга текислашга қодир бўлмаса, кийимини ёйиб унинг устида сажда қилар эди.

Сунани Абу Довуд, 833-ҳадисНамоз китоби

Биз нафл (татавву) намозини ўқиганда, қиёмда (туриб) ва ўтириб дуо қилар, руку ва саждада тасбиҳ айтар эдик.