حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مِهْرَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو النَّجَاشِيِّ، صُهَيْبٌ مَوْلَى رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ قَالَ سَمِعْتُ رَافِعَ بْنَ خَدِيجٍ، يَقُولُ كُنَّا نُصَلِّي الْمَغْرِبَ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَيَنْصَرِفُ أَحَدُنَا وَإِنَّهُ لَيُبْصِرُ مَوَاقِعَ نَبْلِهِ.
Муҳаммад ибн Миҳрон бизга айтди: Валид бизга айтди: Авзоий бизга айтди: Абун-Нажоший — Рофиъ ибн Хадижнинг озоди Суҳайб — бизга айтди: У деди: Мен Рофиъ ибн Хадижни шундай деганини эшитдим: Биз шомни Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан ўқир эдик, сўнг биримиз (намоздан) қайтса, ўқлари тушган жойларни кўрар эди (яъни ҳали ёруғ эди).