حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم دَخَلَ عَلَيْهِ نَاسٌ يَعُودُونَهُ فِي مَرَضِهِ فَصَلَّى بِهِمْ جَالِسًا فَجَعَلُوا يُصَلُّونَ قِيَامًا، فَأَشَارَ إِلَيْهِمِ اجْلِسُوا، فَلَمَّا فَرَغَ قَالَ " إِنَّ الإِمَامَ لَيُؤْتَمُّ بِهِ، فَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا وَإِذَا رَفَعَ فَارْفَعُوا، وَإِنْ صَلَّى جَالِسًا فَصَلُّوا جُلُوسًا ". قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ قَالَ الْحُمَيْدِيُّ هَذَا الْحَدِيثُ مَنْسُوخٌ لأَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم آخِرَ مَا صَلَّى صَلَّى قَاعِدًا وَالنَّاسُ خَلْفَهُ قِيَامٌ.
Муҳаммад ибнул Мусанно, Яҳёдан: Бизга Ҳишом айтиб берди: Менга отам, у Оишадан (розияллаҳу анҳо) хабар берди: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига касалликларида баъзи одамлар уни йўқлаб кирдилар. У киши уларга ўтирган ҳолда (имом бўлиб) намоз ўқидилар, улар эса тик турған ҳолда ўқий бошладилар. У киши уларга: Ўтиринглар, деб ишора қилдилар. (Намоздан) бўшаганларидан кейин: «Албатта имомга иқтидо қилинади (эргашилади): у рукуъ қилса, рукуъ қилинглар; у (бошини) кўтарса, кўтаринглар; у ўтирган ҳолда ўқиса, ўтирган ҳолда ўқинглар» дедилар. Абу Абдуллаҳ (Бухорий): Ҳумайдий: Бу ҳадис мансух (бекор қилинган)дир, чунки Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам охирги марта ўқиганларида ўтирган ҳолда ўқидилар, одамлар эса уларнинг ортида тик турган эдилар, деди.