حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ سَلاَمٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ اتَّخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَاتَمًا مِنْ وَرِقٍ، وَكَانَ فِي يَدِهِ، ثُمَّ كَانَ بَعْدُ فِي يَدِ أَبِي بَكْرٍ، ثُمَّ كَانَ بَعْدُ فِي يَدِ عُمَرَ، ثُمَّ كَانَ بَعْدُ فِي يَدِ عُثْمَانَ، حَتَّى وَقَعَ بَعْدُ فِي بِئْرِ أَرِيسَ، نَقْشُهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ.
Муҳаммад ибн Салом, Абдуллаҳ ибн Нумайрдан, у Убайдуллаҳдан, у Нофиъдан, у Ибн Умардан (розияллаҳу анҳумо) ривоят қилади: У: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам варақ (кумуш)дан узук ясадилар, у у кишининг қўлларида эди, сўнг ундан кейин Абу Бакрнинг қўлида, сўнг ундан кейин Умарнинг қўлида, сўнг ундан кейин Усмоннинг қўлида бўлди, то кейин Арис қудуғига тушиб кетгунча. Унинг нақши «Муҳаммад — Расулуллаҳ» эди, деди.