Сунани Насоий — 5196-ҳадис

Зийнат китоби · Расулуллаҳ узугининг таърифи

5196-ҳадисСунани Насоий · Зийнат китоби

أَخْبَرَنَا الْعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْعَظِيمِ الْعَنْبَرِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ، قَالَ حَدَّثَنَا يُونُسُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم اتَّخَذَ خَاتَمًا مِنْ وَرِقٍ فَصُّهُ حَبَشِيٌّ وَنُقِشَ فِيهِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ ‏.‏

Бизга ал-Аббос ибн Абдулазим ал-Анбарий хабар бериб, деди: бизга Усмон ибн Умар ривоят қилди, у деди: бизга Юнус ривоят қилди, Зуҳрийдан, у Анас (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кумушдан (ясалган) узук тутдилар, унинг кўзи ҳабаший (тошдан) эди ва унга «Муҳаммад Расулуллаҳ» деб нақш ўйиб ёзилган эди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Насоий, 5277-ҳадисЗийнат китоби

ки), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кумушдан узук олдилар, унинг кўзи ҳабаший (тошдан) эди ва нақши «Муҳаммадун Расулуллаҳ» (эди).

Сунани Термизий, 1739-ҳадисКийим китоби

Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг узуги кумушдан эди ва унинг кўзи ҳабаший (яъни ҳабашистон тошидан) эди.

Сунани Насоий, 5279-ҳадисЗийнат китоби

ки), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кумушдан узук тақиб олдилар, унинг кўзи ҳабаший (тош) эди.

Саҳиҳул Бухорий, 7162-ҳадисҲукм чиқариш

. Шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кумушдан бир узук ясатди — гўё мен ҳозир ҳам унинг ялтирашини кўриб тургандайман — унинг нақши «Муҳаммад — Расулуллаҳ» (эди).

Сунани Насоий, 5197-ҳадисЗийнат китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг кумушдан (ясалган) узуги бор эди, уни ўнг (қўл)ларига тақар эдилар; унинг кўзи ҳабаший (тошдан) эди, кўзини кафтлари томонга қаратиб қўяр эдилар.

Сунани Насоий, 5678-ҳадисИчимликлар китоби

ки, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) дуббў (қовоқ идиш), ҳантам (лой кўза), нақир (ўйилган ёғоч идиш) ва музаффат (смола сурилган идиш)дан (тайёрланган набиздан) наҳй қилдилар. Абу Авона унга мухолиф…