حَدَّثَنِي حِبَّانُ بْنُ مُوسَى، وَأَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالاَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا يُونُسُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُهِلُّ مُلَبِّدًا يَقُولُ " لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ، إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ ". لاَ يَزِيدُ عَلَى هَؤُلاَءِ الْكَلِمَاتِ.
Ҳиббон ибн Мусо ва Аҳмад ибн Муҳаммад: Бизга Абдуллаҳ: Бизга Юнус, у Зуҳрийдан, у Солимдан, у Ибн Умардан (розияллаҳу анҳумо) хабар берди: У: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг сочларини ёпиштирган (мулаббид) ҳолда талбия айтаётганларини эшитдим: «Лаббайк, Аллаҳим, лаббайк! Лаббайк, Сенинг шеригинг йўқ, лаббайк! Албатта ҳамд ва неъмат Сенга, мулк (ҳам Сенники), Сенинг шеригинг йўқ!» дер эдилар. У киши шу калималардан зиёда қилмас эдилар, деди.