حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، قَالَ حَدَّثَنِي شَقِيقٌ، عَنْ مَسْرُوقٍ، قَالَ كُنَّا جُلُوسًا مَعَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو يُحَدِّثُنَا إِذْ قَالَ لَمْ يَكُنْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَاحِشًا وَلاَ مُتَفَحِّشًا، وَإِنَّهُ كَانَ يَقُولُ " إِنَّ خِيَارَكُمْ أَحَاسِنُكُمْ أَخْلاَقًا ".
Умар ибн Ҳафс, отасидан: Бизга Аъмаш: Менга Шақиқ, у Масруқдан айтиб берди: У: Биз Абдуллаҳ ибн Амр билан ўтирган эдик, у бизга айтиб берар эди, бирдан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам фаҳш сўзловчи ҳам, қасдан қўполлик қилувчи ҳам эмас эдилар, ва у киши: «Албатта сизларнинг энг яхшиларингиз — ахлоқи энг гўзалингиздир» дер эдилар, деди.