حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَمْعَةَ، قَالَ نَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَضْحَكَ الرَّجُلُ مِمَّا يَخْرُجُ مِنَ الأَنْفُسِ وَقَالَ " بِمَ يَضْرِبُ أَحَدُكُمُ امْرَأَتَهُ ضَرْبَ الْفَحْلِ، ثُمَّ لَعَلَّهُ يُعَانِقُهَا ". وَقَالَ الثَّوْرِيُّ وَوُهَيْبٌ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ هِشَامٍ " جَلْدَ الْعَبْدِ ".
Али ибн Абдуллаҳ, Суфёндан, у Ҳишомдан, у отасидан, у Абдуллаҳ ибн Замъадан ривоят қилади: У: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам кишининг нафс(қорн)дан чиқадиган нарса (ел)дан кулишидан қайтардилар ва: «Сизлардан бирингиз хотинини қул ургандек (қаттиқ) урар, сўнг эҳтимол уни (ўша куни яна) қучоқлайди (қандай?)» дедилар. Саврий, Вуҳайб ва Абу Муовия Ҳишомдан: «қулни ургандек (жалдул абд)» дедилар.