حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ إِسْحَاقَ الْهَمْدَانِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَمْعَةَ، قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَوْمًا يَذْكُرُ النَّاقَةَ وَالَّذِي عَقَرَهَا فَقَالَ "ِ : (إذ انْبَعَثَ أَشْقَاهَا ) انْبَعَثَ لَهَا رَجُلٌ عَارِمٌ عَزِيزٌ مَنِيعٌ فِي رَهْطِهِ مِثْلُ أَبِي زَمْعَةَ " . ثُمَّ سَمِعْتُهُ يَذْكُرُ النِّسَاءَ فَقَالَ " إِلاَمَ يَعْمِدُ أَحَدُكُمْ فَيَجْلِدُ امْرَأَتَهُ جَلْدَ الْعَبْدِ وَلَعَلَّهُ أَنْ يُضَاجِعَهَا مِنْ آخِرِ يَوْمِهِ " . قَالَ ثُمَّ وَعَظَهُمْ فِي ضَحِكِهِمْ مِنَ الضَّرْطَةِ فَقَالَ " إِلاَمَ يَضْحَكُ أَحَدُكُمْ مِمَّا يَفْعَلُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Ҳорун ибн Ишоқ ал-Ҳамадоний ривоят қилди, у деди: бизга Абда, Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан, у Абдуллаҳ ибн Замъадан ривоят қилди. У деди: мен бир куни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) туяни ва уни сўйган кишини зикр қилаётганларини эшитдим, у: «(Аллаҳ таоло:) «Энг бахтсизлари (сўйишга) қўзғалганда» (Шамс сураси, 12) (деган), унга (сўйиш учун) қабиласи орасида Абу Замъа каби қудратли, азиз, ҳимояланган зўравон бир киши қўзғалди,» дедилар. Сўнг мен у аёлларни зикр қилаётганларини эшитдим, у: «Сизлардан бирингиз нимага (асосланиб), ўз хотинини қулни савалагандек савалайди, ҳолбуки, эҳтимол у ўша куннинг охирида у билан бир тўшакда ётса керак?» дедилар. (Рови) деди: сўнг у уларга ош чиқарган (ел) овозидан кулишлари хусусида насиҳат қилиб: «Сизлардан бирингиз ўзи қиладиган нарсадан нима учун кулади?» дедилар. Абу Исо деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.