حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الأَشْعَثِ بْنِ سُلَيْمٍ، قَالَ سَمِعْتُ مُعَاوِيَةَ بْنَ سُوَيْدِ بْنِ مُقَرِّنٍ، عَنِ الْبَرَاءِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ أَمَرَنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِسَبْعٍ، وَنَهَانَا عَنْ سَبْعٍ، أَمَرَنَا بِعِيَادَةِ الْمَرِيضِ، وَاتِّبَاعِ الْجِنَازَةِ، وَتَشْمِيتِ الْعَاطِسِ، وَإِجَابَةِ الدَّاعِي، وَرَدِّ السَّلاَمِ، وَنَصْرِ الْمَظْلُومِ، وَإِبْرَارِ الْمُقْسِمِ، وَنَهَانَا عَنْ سَبْعٍ، عَنْ خَاتَمِ الذَّهَبِ ـ أَوْ قَالَ حَلْقَةِ الذَّهَبِ ـ وَعَنْ لُبْسِ الْحَرِيرِ، وَالدِّيبَاجِ، وَالسُّنْدُسِ، وَالْمَيَاثِرِ.
Сулаймон ибн Ҳарб, Шуъбадан, у Ашъас ибн Сулаймдан ривоят қилади: Муовия ибн Сувайд ибн Муқарринни эшитдйм, у Бародан (розияллаҳу анҳу) айтиб берди: У: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бизни етти (нарса)га буюрдилар ва етти (нарса)дан қайтардилар. Бизни: касални йўқлашга, жанозага эргашишга, аксирганга (жавоб) беришга, даъват этувчининг (таклифига) жавоб беришга, саломни қайтаришга, мазлумга ёрдам беришга ва қасам ичувчини (қасамида) рост чиқаришга буюрдилар; бизни етти (нарса)дан — олтин узук — ёки: олтин ҳалқа — дан, ипак (ҳарир), дебож, сундус (юпқа ипак) ва эгар безаклари (маёсир) кийишдан қайтардилар.