حَدَّثَنَا مُوسَى، عَنْ أَبِي عَوَانَةَ، حَدَّثَنَا فِرَاسٌ، عَنْ عَامِرٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، حَدَّثَتْنِي عَائِشَةُ أُمُّ الْمُؤْمِنِينَ، قَالَتْ إِنَّا كُنَّا أَزْوَاجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عِنْدَهُ جَمِيعًا، لَمْ تُغَادَرْ مِنَّا وَاحِدَةٌ، فَأَقْبَلَتْ فَاطِمَةُ ـ عَلَيْهَا السَّلاَمُ ـ تَمْشِي، لاَ وَاللَّهِ مَا تَخْفَى مِشْيَتُهَا مِنْ مِشْيَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا رَآهَا رَحَّبَ قَالَ " مَرْحَبًا بِابْنَتِي ". ثُمَّ أَجْلَسَهَا عَنْ يَمِينِهِ أَوْ عَنْ شِمَالِهِ، ثُمَّ سَارَّهَا فَبَكَتْ بُكَاءً شَدِيدًا، فَلَمَّا رَأَى حُزْنَهَا سَارَّهَا الثَّانِيَةَ إِذَا هِيَ تَضْحَكُ. فَقُلْتُ لَهَا أَنَا مِنْ بَيْنِ نِسَائِهِ خَصَّكِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالسِّرِّ مِنْ بَيْنِنَا، ثُمَّ أَنْتِ تَبْكِينَ، فَلَمَّا قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَأَلْتُهَا عَمَّا سَارَّكِ قَالَتْ مَا كُنْتُ لأُفْشِيَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سِرَّهُ. فَلَمَّا تُوُفِّيَ قُلْتُ لَهَا عَزَمْتُ عَلَيْكِ بِمَا لِي عَلَيْكِ مِنَ الْحَقِّ لَمَّا أَخْبَرْتِنِي. قَالَتْ أَمَّا الآنَ فَنَعَمْ. فَأَخْبَرَتْنِي قَالَتْ أَمَّا حِينَ سَارَّنِي فِي الأَمْرِ الأَوَّلِ، فَإِنَّهُ أَخْبَرَنِي أَنَّ جِبْرِيلَ كَانَ يُعَارِضُهُ بِالْقُرْآنِ كُلَّ سَنَةٍ مَرَّةً " وَإِنَّهُ قَدْ عَارَضَنِي بِهِ الْعَامَ مَرَّتَيْنِ، وَلاَ أَرَى الأَجَلَ إِلاَّ قَدِ اقْتَرَبَ، فَاتَّقِي اللَّهَ وَاصْبِرِي، فَإِنِّي نِعْمَ السَّلَفُ أَنَا لَكَ ". قَالَتْ فَبَكَيْتُ بُكَائِي الَّذِي رَأَيْتِ، فَلَمَّا رَأَى جَزَعِي سَارَّنِي الثَّانِيَةَ قَالَ " يَا فَاطِمَةُ أَلاَ تَرْضَيْنَ أَنْ تَكُونِي سَيِّدَةَ نِسَاءِ الْمُؤْمِنِينَ ـ أَوْ ـ سَيِّدَةَ نِسَاءِ هَذِهِ الأُمَّةِ ".
Мусо, Абу Авонадан: Бизга Фирос, у Омирдан, у Масруқдан: Менга Оиша — мўминлар онаси — айтиб берди: У: Биз — Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг хотинлари — у кишининг ҳузурида ҳаммамиз (йиғилган) эдик, биздан биронтамиз ҳам қолмаган эди. Фотима — алайҳассалом — юриб келди — йўқ, валлаҳи, унинг юриши Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг юришидан фарқ қилмас (ўшанга ўхшар) эди. У киши уни кўрганларида марҳабо айтдилар ва: «Қизимга марҳаба» дедилар. Сўнг уни ўнг ёки чап томонларига ўтказдилар, сўнг унга сирли (оҳиста) гапирдилар, у қаттиқ йиғлади. У киши унинг қайғусини кўрганларида унга иккинчи марта сирли гапирдилар, бирдан у кулди. Мен унга: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам хотинлари ичидан бизнинг орамиздан сени сири билан хослади, сўнг сен йиғлаяпсан, дедим. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам туриб кетганларида, мен ундан: У сенга сирли (нима) айтди? деб сўрадим. У: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг сирини ошкор қилувчи эмасман, деди. У киши вафот этганларида, мен унга: Сен устингда(ги) ҳақим билан сенга қасам қиламан, менга хабар берарди деган эдингми (хабар бер), дедим. У: Энди (вафотидан кейин), ҳа, деди ва менга хабар берди: У менга биринчи ишда сирли гапирган пайтда, менга — Жибрил ҳар йили бир марта унга Қуръанни (тақдим қилиб) кўриб чиқар эди (деб) ва: «Албатта у бу йил унга билан икки марта кўриб чиқди, мен ажал (ўлим вақти) яқинлашган деб ўйлайман; бас, Аллаҳдан қўрқ ва сабр қил, чунки мен сен учун қанча яхши салаф (ўтган)ман» (деб) хабар берди. Мен сен кўрган йиғим билан йиғладим. У киши менинг жазоланишимни (безовталигимни) кўрганларида, менга иккинчи марта сирли гапирдилар ва: «Эй Фотима, сен мўмина аёлларнинг — ёки бу уммат аёлларининг — саййидаси (хоними) бўлишингга рози эмасмисан?» дедилар., деди.