حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ الْجَحْدَرِيُّ، فُضَيْلُ بْنُ حُسَيْنٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ فِرَاسٍ، عَنْ عَامِرٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كُنَّ أَزْوَاجُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عِنْدَهُ لَمْ يُغَادِرْ مِنْهُنَّ وَاحِدَةً فَأَقْبَلَتْ فَاطِمَةُ تَمْشِي مَا تُخْطِئُ مِشْيَتُهَا مِنْ مِشْيَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَيْئًا فَلَمَّا رَآهَا رَحَّبَ بِهَا فَقَالَ " مَرْحَبًا بِابْنَتِي " . ثُمَّ أَجْلَسَهَا عَنْ يَمِينِهِ أَوْ عَنْ شِمَالِهِ ثُمَّ سَارَّهَا فَبَكَتْ بُكَاءً شَدِيدًا فَلَمَّا رَأَى جَزَعَهَا سَارَّهَا الثَّانِيَةَ فَضَحِكَتْ . فَقُلْتُ لَهَا خَصَّكِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ بَيْنِ نِسَائِهِ بِالسِّرَارِ ثُمَّ أَنْتِ تَبْكِينَ فَلَمَّا قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَأَلْتُهَا مَا قَالَ لَكِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ مَا كُنْتُ أُفْشِي عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سِرَّهُ . قَالَتْ فَلَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قُلْتُ عَزَمْتُ عَلَيْكِ بِمَا لِي عَلَيْكِ مِنَ الْحَقِّ لَمَا حَدَّثْتِنِي مَا قَالَ لَكِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ أَمَّا الآنَ فَنَعَمْ أَمَّا حِينَ سَارَّنِي فِي الْمَرَّةِ الأُولَى فَأَخْبَرَنِي " أَنَّ جِبْرِيلَ كَانَ يُعَارِضُهُ الْقُرْآنَ فِي كُلِّ سَنَةٍ مَرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ وَإِنَّهُ عَارَضَهُ الآنَ مَرَّتَيْنِ وَإِنِّي لاَ أُرَى الأَجَلَ إِلاَّ قَدِ اقْتَرَبَ فَاتَّقِي اللَّهَ وَاصْبِرِي فَإِنَّهُ نِعْمَ السَّلَفُ أَنَا لَكِ " . قَالَتْ فَبَكَيْتُ بُكَائِي الَّذِي رَأَيْتِ فَلَمَّا رَأَى جَزَعِي سَارَّنِي الثَّانِيَةَ فَقَالَ " يَا فَاطِمَةُ أَمَا تَرْضَىْ أَنْ تَكُونِي سَيِّدَةَ نِسَاءِ الْمُؤْمِنِينَ أَوْ سَيِّدَةَ نِسَاءِ هَذِهِ الأُمَّةِ " . قَالَتْ فَضَحِكْتُ ضَحِكِي الَّذِي رَأَيْتِ .
Бизга Абу Комил ал-Жаҳдарий Фудайл ибн Ҳусайн ривоят қилди: бизга Абу Авона Фиросдан, у Омирдан, у Масруқдан, у Оишадан ривоят қилди. У айтди: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг аёллари у зотнинг ҳузурида эдилар, улардан бирортаси ҳам қолмаган эди. Шунда Фотима келиб қолди — юриши Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг юришларидан заррача фарқ қилмасди. У зот уни кўрганларида унга марҳабо айтиб: «Марҳабо, қизгинам» дедилар. Сўнг уни ўнг ёки чап ёнларига ўтқаздилар. Сўнг унга пичирладилар, шунда у қаттиқ йиғлади. У зот унинг изтиробини кўргач, иккинчи марта пичирладилар, шунда у кулди. Мен унга: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам аёллари орасидан сени пичирлаш билан хос қилдилар-у, сен йиғлаяпсанми? — дедим. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўринларидан турганларида, мен ундан: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам сенга нима дедилар? — деб сўрадим. У айтди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг сирларини ошкор қилмасдим. У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам вафот этганларида, мен айтдим: Менинг сенга бўлган ҳаққим ҳурмати сендан қатъий талаб қиламанки, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам сенга айтган нарсани менга айтиб бер. Шунда у айтди: Энди бўлса, ҳа (айтаман). У зот менга биринчи марта пичирлаганларида, менга шуни хабар бердиларки: «Жибрил менга Қуръанни ҳар йили бир ёки икки марта кўриб чиқар эди, бу сафар у менга икки марта кўриб чиқди. Мен ажалим яқинлашганидан бошқа нарсани кўрмаяпман. Бас, Аллаҳдан қўрқ ва сабр қил, чунки мен сен учун нақадар яхши салаф (ортда қоладиган)ман.» У айтди: Шунда мен сен кўрган йиғимни йиғладим. У зот менинг изтиробимни кўрганларида, иккинчи марта пичирлаб айтдилар: «Эй Фотима, сен мўминлар аёлларининг саййидаси ёки бу уммат аёлларининг саййидаси бўлишингга рози эмасмисан?» У айтди: Шунда мен сен кўрган кулгумни кулдим.