6302-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ижозат сўраш
حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ ـ هُوَ ابْنُ سَعِيدٍ ـ عَنْ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ رَأَيْتُنِي مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بَنَيْتُ بِيَدِي بَيْتًا، يُكِنُّنِي مِنَ الْمَطَرِ، وَيُظِلُّنِي مِنَ الشَّمْسِ، مَا أَعَانَنِي عَلَيْهِ أَحَدٌ مِنْ خَلْقِ اللَّهِ.
Абу Нуайм, Ишоқ ибн Саиддан, у Саиддан, у Ибн Умардан (розияллаҳу анҳумо) ривоят қилади: У: Мен ўзимни Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бирга (кўрдйм): ўз қўлим билан бир уй (чайла) қурдйм, у мени ёмғирдан тўсар, қуёшдан соялар эди; менга Аллаҳнинг махлуқотидан ҳеч ким ёрдам бермади, деди.