6303-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ижозат сўраш
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ عَمْرٌو قَالَ ابْنُ عُمَرَ وَاللَّهِ مَا وَضَعْتُ لَبِنَةً عَلَى لَبِنَةٍ، وَلاَ غَرَسْتُ نَخْلَةً، مُنْذُ قُبِضَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم. قَالَ سُفْيَانُ فَذَكَرْتُهُ لِبَعْضِ أَهْلِهِ قَالَ وَاللَّهِ لَقَدْ بَنَى بَيْتًا. قَالَ سُفْيَانُ قُلْتُ فَلَعَلَّهُ قَالَ قَبْلَ أَنْ يَبْنِيَ.
Али ибн Абдуллаҳ, Суфёндан: Амр айтди: Ибн Умар: Валлаҳи, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам вафот этганидан бери мен бир ғиштни (бошқа) ғишт устига қўймадйм, на бир хурмо экдйм, деди. Суфён: Мен буни унинг аҳлидан бирига зикр қилдим, у: Валлаҳи, у (Ибн Умар) бир уй қурган эди, деди. Суфён: Мен: Демак, эҳтимол у (Ибн Умар) буни (уйни) қуришдан олдин айтган, дедим, деди.