6406-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Дуо китоби
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ فُضَيْلٍ، عَنْ عُمَارَةَ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " كَلِمَتَانِ خَفِيفَتَانِ عَلَى اللِّسَانِ، ثَقِيلَتَانِ فِي الْمِيزَانِ، حَبِيبَتَانِ إِلَى الرَّحْمَنِ، سُبْحَانَ اللَّهِ الْعَظِيمِ، سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ ".
Зуҳайр ибн Ҳарб, Ибн Фузайлдан, у Уморадан, у Абу Зуръадан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилади: «Икки калима борки, тилда енгил, мезонда оғир, Раҳмонга севимлидир: Субҳаналлаҳил азим, Субҳаналлаҳи ва биҳамдиҳи (Буюк Аллаҳ поктир; Аллаҳга ҳамд билан, У поктир)» дедилар.