Саҳиҳул Бухорий — 6412-ҳадис

Қалб юмшатиш · Охират ҳаётидан бошқа ҳаёт йўқ

6412-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Қалб юмшатиш

حَدَّثَنَا الْمَكِّيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ ـ هُوَ ابْنُ أَبِي هِنْدٍ ـ عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ نِعْمَتَانِ مَغْبُونٌ فِيهِمَا كَثِيرٌ مِنَ النَّاسِ، الصِّحَّةُ وَالْفَرَاغُ ‏"‏‏.‏ قَالَ عَبَّاسٌ الْعَنْبَرِيُّ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ عِيسَى، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِنْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِثْلَهُ‏.‏

Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо) айтди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) дедилар: "Икки неъмат бордирки, кўп одамлар уларда алдангандирлар: саломатлик ва бўш вақт." Аббос ал-Анбарий ҳам... Ибн Аббосдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шунинг кабисини ривоят қилди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Термизий, 2304-ҳадисЗуҳд китоби

Бизга ривоят қилди, Бизга хабар берди, Икки неъмат борки, одамларнинг кўпчилиги уларда алданади: соғлиқ ва бўш вақт, Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир,

Сунани Абу Довуд, 3754-ҳадисТаомлар китоби

Ибн Аббос: ‹Албатта, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бир-бири билан (ким кўп таом қилиш) мусобақага тушган икки кишининг таоми ейилишидан қайтардилар› дер эди

Саҳиҳул Бухорий, 1938-ҳадисРўза китоби

Айюбдан, у Икримадан, у Ибн Аббос розияллаҳу анҳумадан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам — муҳрим (иҳромда)ги ҳолда — ҳижомат қилдирди ва — рўзадор ҳолда — ҳижомат қилдирди.

Сунани Термизий, 393-ҳадисНамоз китоби

ки), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) гапирганларидан кейин саҳв (ёдлаш) саждаларини — икки саждани — қилдилар, дедилар. (Термизий) деди: бу бобда Муовия, Абдуллаҳ ибн Жаъфар ва Абу Ҳурайрадан ҳам (ривоятлар) бор.

Саҳиҳул Бухорий, 6617-ҳадисТақдир китоби

Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг кўп қасамларидан бири: "Йўқ, қалбларни ўзгартирувчи (Зот)га қасамки (Ла ва муқаллибал-қулуб)" (дегани) эди.

Саҳиҳи Муслим, 227-ҳадисИймон китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Одамларда икки (хислат бор)ки, улар билан улар(да) куфр (бор): насабга таъна қилиш ва ўлик устида ноҳа (дод-фарёд) қилиш" деди.