6414-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Қалб юмшатиш
حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ الْمِقْدَامِ، حَدَّثَنَا الْفُضَيْلُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا أَبُو حَازِمٍ، حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ سَعْدٍ السَّاعِدِيُّ، كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْخَنْدَقِ وَهْوَ يَحْفِرُ وَنَحْنُ نَنْقُلُ التُّرَابَ وَيَمُرُّ بِنَا فَقَالَ " اللَّهُمَّ لاَ عَيْشَ إِلاَّ عَيْشُ الآخِرَهْ، فَاغْفِرْ لِلأَنْصَارِ وَالْمُهَاجِرَهْ ". تَابَعَهُ سَهْلُ بْنُ سَعْدٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِثْلَهُ.
Саҳл ибн Саъд ас-Соидий айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан Хандақда эдик. У зот қазардилар, биз эса тупроқ таширдик. У зот бизнинг ёнимиздан ўтиб: "Аллаҳумма, охират ҳаётидан бошқа ҳаёт йўқдир, бас Ансор ва Муҳожирларни мағфират қилгин" дер эдилар.