حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، رضى الله عنه أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ مِنْ مَغْرِبِهَا، فَإِذَا طَلَعَتْ فَرَآهَا النَّاسُ آمَنُوا أَجْمَعُونَ، فَذَلِكَ حِينَ لاَ يَنْفَعُ نَفْسًا إِيمَانُهَا، لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِنْ قَبْلُ، أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمَانِهَا خَيْرًا، وَلَتَقُومَنَّ السَّاعَةُ وَقَدْ نَشَرَ الرَّجُلاَنِ ثَوْبَهُمَا بَيْنَهُمَا فَلاَ يَتَبَايَعَانِهِ وَلاَ يَطْوِيَانِهِ، وَلَتَقُومَنَّ السَّاعَةُ وَقَدِ انْصَرَفَ الرَّجُلُ بِلَبَنِ لِقْحَتِهِ فَلاَ يَطْعَمُهُ، وَلَتَقُومَنَّ السَّاعَةُ وَهْوَ يَلِيطُ حَوْضَهُ فَلاَ يَسْقِي فِيهِ، وَلَتَقُومَنَّ السَّاعَةُ وَقَدْ رَفَعَ أُكْلَتَهُ إِلَى فِيهِ فَلاَ يَطْعَمُهَا ".
Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу) (ривоят қилди): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) дедилар: "Қуёш ғарбидан чиқмагунча (қиёмат) соати қойим бўлмайди. У чиқиб, одамлар уни кўрганларида, ҳаммаси иймон келтирадилар. Лекин бу — ҳеч бир жонга, илгари иймон келтирмаган ёки иймонида (олдин) бирор яхшилик қилмаган бўлса, унинг иймони фойда бермайдиган вақтдир. Албатта соат қойим бўладики, икки киши (савдо учун) ўзаро матоларини ёйиб турган бўлади-ю, уни сотиша ҳам, йиғиштириша ҳам олмайдилар. Албатта соат қойим бўладики, киши соғин туясининг сути билан қайтади-ю, уни ичолмайди. Албатта соат қойим бўладики, киши ҳавзини суваш билан банд-у, унда (ҳайвонини) суғоролмайди. Албатта соат қойим бўладики, киши луқмасини оғзига кўтарган бўлади-ю, уни еёлмайди."