6621-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Қасам ва назр
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ أَبُو الْحَسَنِ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ أَبَا بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ لَمْ يَكُنْ يَحْنَثُ فِي يَمِينٍ قَطُّ، حَتَّى أَنْزَلَ اللَّهُ كَفَّارَةَ الْيَمِينِ وَقَالَ لاَ أَحْلِفُ عَلَى يَمِينٍ فَرَأَيْتُ غَيْرَهَا خَيْرًا مِنْهَا، إِلاَّ أَتَيْتُ الَّذِي هُوَ خَيْرٌ، وَكَفَّرْتُ عَنْ يَمِينِي.
Оиша (ривоят қилди): Абу Бакр (розияллаҳу анҳу) ҳеч қачон қасамида ҳинс қилмас (бузмас) эди — то Аллаҳ қасам каффоратини нозил қилгунча. У: "Бир қасамга қасам ичиб, кейин ундан бошқасини яхшироқ кўрсам, албатта яхши бўлганини қиламан ва қасамим учун каффорат тўлайман" деди.