حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، قَالَ أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ يُوسُفَ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ لَمَّا ثَقُلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَاشْتَدَّ وَجَعُهُ اسْتَأْذَنَ أَزْوَاجَهُ أَنْ يُمَرَّضَ فِي بَيْتِي فَأَذِنَّ لَهُ، فَخَرَجَ بَيْنَ رَجُلَيْنِ تَخُطُّ رِجْلاَهُ الأَرْضَ، وَكَانَ بَيْنَ الْعَبَّاسِ وَرَجُلٍ آخَرَ. قَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لاِبْنِ عَبَّاسٍ مَا قَالَتْ عَائِشَةُ فَقَالَ لِي وَهَلْ تَدْرِي مَنِ الرَّجُلُ الَّذِي لَمْ تُسَمِّ عَائِشَةُ قُلْتُ لاَ. قَالَ هُوَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ.
Иброҳим ибн Мусо бизга айтди: Ҳишом ибн Юсуф бизга хабар берди, Маъмардан, у Зуҳрийдан: Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳ менга хабар берди: Оиша деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам оғирлашиб, оғриқлари кучайганида, завжаларидан менинг уйимда парвариш қилинишга рухсат сўрадилар, улар рухсат бердилар. У зот икки киши орасида оёқлари ерда судралган ҳолда чиқдилар, у Аббос ва бошқа бир киши орасида эдилар. Убайдуллаҳ деди: Мен буни — Оиша айтганини — Ибн Аббосга зикр қилдим. У менга: ‹Оиша номини айтмаган ўша киши кимлигини биласанми?› деди. Мен: ‹Йўқ›, дедим. У: ‹У Али ибн Абу Толибдир›, деди.