حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ سَحَرَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَهُودِيٌّ مِنْ يَهُودِ بَنِي زُرَيْقٍ يُقَالُ لَهُ لَبِيدُ بْنُ الأَعْصَمِ - قَالَتْ - حَتَّى كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُخَيَّلُ إِلَيْهِ أَنَّهُ يَفْعَلُ الشَّىْءَ وَمَا يَفْعَلُهُ حَتَّى إِذَا كَانَ ذَاتَ يَوْمٍ أَوْ ذَاتَ لَيْلَةٍ دَعَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ دَعَا ثُمَّ دَعَا ثُمَّ قَالَ " يَا عَائِشَةُ أَشَعَرْتِ أَنَّ اللَّهَ أَفْتَانِي فِيمَا اسْتَفْتَيْتُهُ فِيهِ جَاءَنِي رَجُلاَنِ فَقَعَدَ أَحَدُهُمَا عِنْدَ رَأْسِي وَالآخَرُ عِنْدَ رِجْلَىَّ . فَقَالَ الَّذِي عِنْدَ رَأْسِي لِلَّذِي عِنْدَ رِجْلَىَّ أَوِ الَّذِي عِنْدَ رِجْلَىَّ لِلَّذِي عِنْدَ رَأْسِي مَا وَجَعُ الرَّجُلِ قَالَ مَطْبُوبٌ . قَالَ مَنْ طَبَّهُ قَالَ لَبِيدُ بْنُ الأَعْصَمِ . قَالَ فِي أَىِّ شَىْءٍ قَالَ فِي مُشْطٍ وَمُشَاطَةٍ . قَالَ وَجُبِّ طَلْعَةِ ذَكَرٍ . قَالَ فَأَيْنَ هُوَ قَالَ فِي بِئْرِ ذِي أَرْوَانَ " . قَالَتْ فَأَتَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي أُنَاسٍ مِنْ أَصْحَابِهِ ثُمَّ قَالَ " يَا عَائِشَةُ وَاللَّهِ لَكَأَنَّ مَاءَهَا نُقَاعَةُ الْحِنَّاءِ وَلَكَأَنَّ نَخْلَهَا رُءُوسُ الشَّيَاطِينِ " . قَالَتْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَلاَ أَحْرَقْتَهُ قَالَ " لاَ أَمَّا أَنَا فَقَدْ عَافَانِي اللَّهُ وَكَرِهْتُ أَنْ أُثِيرَ عَلَى النَّاسِ شَرًّا فَأَمَرْتُ بِهَا فَدُفِنَتْ " .
Бизга Абу Курайб ривоят қилди, бизга Ибн Нумайр, Ҳишомдан, у отасидан, у Оишадан ривоят қилди: У деди: Бану Зурайқ яҳудийларидан, унга Лабид ибн ал-Аъсам дейиладиган бир яҳудий Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга сеҳр қилди. — (Оиша) деди — Ҳатто Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўзларига бирор ишни қилаётгандек тасаввур қиладиган, ҳолбуки уни қилмайдиган ҳолга келдилар; токи бир куни ёки бир кечаси Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дуо қилдилар, сўнг дуо қилдилар, сўнг дуо қилдилар, кейин: «Эй Оиша, биласанми, Аллаҳ мен сўраган нарса ҳақида менга жавоб берди. Ёнимга икки киши келди, бири бошим томонга, иккинчиси оёқларим томонга ўтирди. Бошим томонидагиси оёқларим томонидагисига — ёки оёқларим томонидагиси бошим томонидагисига — ‹Бу кишининг оғриғи нима?› деди. У: ‹Сеҳрланган› деди. У: ‹Ким сеҳрлаган?› деди. У: ‹Лабид ибн ал-Аъсам› деди. У: ‹Нима билан?› деди. У: ‹Тароқ ва таралган соч толаси билан, ҳамда эркак хурмонинг гулқобиғи билан› деди. У: ‹Бўлмаса у қаерда?› деди. У: ‹Зу Арвон қудуғида› деди» дедилар. (Оиша) деди: Сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ашобларидан баъзилари билан у (қудуғ) олдига бордилар, кейин: «Эй Оиша, Аллаҳга қасамки, унинг суви худди хина бўтқасига ўхшар эди, хурмоси эса худди шайтонларнинг бошларига ўхшар эди» дедилар. (Оиша) деди: Мен: «Эй Расулуллаҳ, уни ёқиб юбормадингизми?» дедим. У: «Йўқ, мен эса, Аллаҳ менга офият берди, мен одамлар устига ёмонликни қўзғатишни хуш кўрмадим, шунинг учун у (қудуғ)ни кўмишга буюрдим ва у кўмилди» дедилар.