حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُنْذِرٍ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ عِيَاضٍ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم طُبَّ حَتَّى إِنَّهُ لَيُخَيَّلُ إِلَيْهِ قَدْ صَنَعَ الشَّىْءَ وَمَا صَنَعَهُ، وَإِنَّهُ دَعَا رَبَّهُ ثُمَّ قَالَ " أَشَعَرْتِ أَنَّ اللَّهَ قَدْ أَفْتَانِي فِيمَا اسْتَفْتَيْتُهُ فِيهِ ". فَقَالَتْ عَائِشَةُ فَمَا ذَاكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " جَاءَنِي رَجُلاَنِ فَجَلَسَ أَحَدُهُمَا عِنْدَ رَأْسِي، وَالآخَرُ عِنْدَ رِجْلَىَّ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ مَا وَجَعُ الرَّجُلِ قَالَ مَطْبُوبٌ. قَالَ مَنْ طَبَّهُ قَالَ لَبِيدُ بْنُ الأَعْصَمِ. قَالَ فِيمَا ذَا قَالَ فِي مُشْطٍ وَمُشَاطَةٍ وَجُفِّ طَلْعَةٍ. قَالَ فَأَيْنَ هُوَ قَالَ فِي ذَرْوَانَ، وَذَرْوَانُ بِئْرٌ فِي بَنِي زُرَيْقٍ ". قَالَتْ فَأَتَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ رَجَعَ إِلَى عَائِشَةَ فَقَالَ " وَاللَّهِ لَكَأَنَّ مَاءَهَا نُقَاعَةُ الْحِنَّاءِ، وَلَكَأَنَّ نَخْلَهَا رُءُوسُ الشَّيَاطِينِ ". قَالَتْ فَأَتَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرَهَا عَنِ الْبِئْرِ، فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَهَلاَّ أَخْرَجْتَهُ قَالَ " أَمَّا أَنَا فَقَدْ شَفَانِي اللَّهُ، وَكَرِهْتُ أَنْ أُثِيرَ عَلَى النَّاسِ شَرًّا ". زَادَ عِيسَى بْنُ يُونُسَ وَاللَّيْثُ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ سُحِرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَدَعَا وَدَعَا وَسَاقَ الْحَدِيثَ
Иброҳим ибн Мунзир, Анас ибн Иёздан, у Ҳишомдан, у отасидан, у Оишадан (розияллаҳу анҳо) ривоят қилади: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга сеҳр қилинди, ҳатто у киши бир нарса қилаётгандек (аммо уни қилмаган ҳолда) хаёл қилинар эди. У киши Роббига дуо қилдилар, сўнг: «Сездингми, Аллаҳ менга — сўраган нарсамда — жавоб (фатво) берди» дедилар. Оиша: У нима, эй Расулуллаҳ? деди. У: «Менга икки киши келди, бири бошим томонда, бири оёғим томонда ўтирди. Улардан бири шеригига: Бу кишининг оғриги нима? деди. У: У сеҳрланган, деди. У: Уни ким сеҳрлаган? деди. У: Лабид ибнул Аъсам, деди. У: Нимада? деди. У: Тароқ, (тароқда қолган) соч ва эркак хурмо тупининг қобиғида, деди. У: У қаерда? деди. У: Зарвонда, деди — Зарвон Бану Зурайқдаги бир қудуқ, деди» дедилар. У: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга (қудуққа) келдилар, сўнг Оишанинг олдига қайтиб: «Валлаҳи, гўё унинг суви хино ивитмасидек, гўё хурмолари шайтонларнинг бошидек эди» дедилар, деди. У: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам келдилар ва унга қудуқ ҳақида хабар бердилар, деди. Мен: Эй Расулуллаҳ, уни чиқариб олмадингизми? дедим. У: «Менга келса, Аллаҳ менга шифо берди, мен одамларга (қарши) ёмонлик қўзғашни ёқтирмадйм» дедилар. Исо ибн Юнус ва Лайс Ҳишомдан, у отасидан, у Оишадан зиёда қилдилар: У: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга сеҳр қилинди, у киши дуо қилдилар, дуо қилдилар... деб ҳадисни келтирдилар.