حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ سُحِرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . وَسَاقَ أَبُو كُرَيْبٍ الْحَدِيثَ بِقِصَّتِهِ نَحْوَ حَدِيثِ ابْنِ نُمَيْرٍ وَقَالَ فِيهِ فَذَهَبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى الْبِئْرِ فَنَظَرَ إِلَيْهَا وَعَلَيْهَا نَخْلٌ . وَقَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَخْرِجْهُ . وَلَمْ يَقُلْ أَفَلاَ أَحْرَقْتَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ " فَأَمَرْتُ بِهَا فَدُفِنَتْ " .
Бизга Абу Курайб ривоят қилди, бизга Абу Усома, Ҳишомдан, у отасидан, у Оишадан ривоят қилди: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам сеҳрланди. Абу Курайб ҳадисни воқеаси билан Ибн Нумайрнинг ҳадисига ўхшатиб келтирди ва унда дедики: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам қудуқ олдига бордилар, унга назар солдилар, устида хурмо бор эди. Ва (Оиша) деди: Мен: «Эй Расулуллаҳ, уни чиқаринг» дедим. У «Уни ёқиб юбормадингизми?» демади ва «Уни кўмишга буюрдим, у кўмилди» деганини зикр қилмади.