حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، قَالَ سَأَلْتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ فَقَالَ جَاءَتْ سَحَابَةٌ فَمَطَرَتْ حَتَّى سَالَ السَّقْفُ، وَكَانَ مِنْ جَرِيدِ النَّخْلِ، فَأُقِيمَتِ الصَّلاَةُ، فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَسْجُدُ فِي الْمَاءِ وَالطِّينِ، حَتَّى رَأَيْتُ أَثَرَ الطِّينِ فِي جَبْهَتِهِ.
Муслим ибн Иброҳим бизга айтди: Ҳишом бизга айтди, Яҳёдан, у Абу Саламадан: У деди: Мен Абу Саъид Худрийдан сўрадим. У деди: Бир булут келиб ёмғир ёғди, ҳатто том оқди, у хурмо шохларидан эди. Намозга иқомат айтилди, мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни сув ва лойда сажда қилаётганини кўрдим, ҳатто пешаналарида лой изини кўрдим.