حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ هَلَكْتُ. قَالَ " وَمَا شَأْنُكَ ". قَالَ وَقَعْتُ عَلَى امْرَأَتِي فِي رَمَضَانَ. قَالَ " هَلْ تَجِدُ مَا تُعْتِقُ رَقَبَةً ". قَالَ لاَ. قَالَ " فَهَلْ تَسْتَطِيعُ أَنْ تَصُومَ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ ". قَالَ لاَ. قَالَ " فَهَلْ تَسْتَطِيعُ أَنْ تُطْعِمَ سِتِّينَ مِسْكِينًا ". قَالَ لاَ أَجِدُ. فَأُتِيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِعَرَقٍ فِيهِ تَمْرٌ فَقَالَ " خُذْ هَذَا فَتَصَدَّقْ بِهِ ". فَقَالَ أَعَلَى أَفْقَرَ مِنَّا مَا بَيْنَ لاَبَتَيْهَا أَفْقَرُ مِنَّا. ثُمَّ قَالَ " خُذْهُ فَأَطْعِمْهُ أَهْلَكَ ".
Абу Ҳурайра айтди: Бир киши Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га келиб: "Ҳалок бўлдим" деди. Деди: "Ҳолинг нима?" У: "Рамазонда хотинимга яқинлик қилдим" деди. Деди: "Озод қиладиган қул топасанми?" У: "Йўқ" деди. Деди: "Кетма-кет икки ой рўза тута оласанми?" У: "Йўқ" деди. Деди: "Олтмиш мискинни тўйдира оласанми?" У: "Тополмайман" деди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га ичида хурмо бўлган арақ келтирилди. Деди: "Буни ол, садақа қил." У: "Биздан камбағалроққами? Мадинанинг икки қирраси орасида биздан камбағалроқ (оила) йўқ" деди. Кейин: "Уни олиб, ўз оилангга едир" деди.