حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَامِرُ بْنُ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ مَرِضْتُ بِمَكَّةَ مَرَضًا، فَأَشْفَيْتُ مِنْهُ عَلَى الْمَوْتِ، فَأَتَانِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَعُودُنِي فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي مَالاً كَثِيرًا، وَلَيْسَ يَرِثُنِي إِلاَّ ابْنَتِي، أَفَأَتَصَدَّقُ بِثُلُثَىْ مَالِي قَالَ " لاَ ". قَالَ قُلْتُ فَالشَّطْرُ قَالَ " لاَ ". قُلْتُ الثُّلُثُ قَالَ " الثُّلُثُ كَبِيرٌ إِنَّكَ إِنْ تَرَكْتَ وَلَدَكَ أَغْنِيَاءَ خَيْرٌ مِنْ أَنْ تَتْرُكَهُمْ عَالَةً يَتَكَفَّفُونَ النَّاسَ، وَإِنَّكَ لَنْ تُنْفِقَ نَفَقَةً إِلاَّ أُجِرْتَ عَلَيْهَا، حَتَّى اللُّقْمَةَ تَرْفَعُهَا إِلَى فِي امْرَأَتِكَ ". فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَأُخَلَّفُ عَنْ هِجْرَتِي فَقَالَ " لَنْ تُخَلَّفَ بَعْدِي فَتَعْمَلَ عَمَلاً تُرِيدُ بِهِ وَجْهَ اللَّهِ، إِلاَّ ازْدَدْتَ بِهِ رِفْعَةً وَدَرَجَةً، وَلَعَلَّ أَنْ تُخَلَّفَ بَعْدِي حَتَّى يَنْتَفِعَ بِكَ أَقْوَامٌ وَيُضَرَّ بِكَ آخَرُونَ، لَكِنِ الْبَائِسُ سَعْدُ ابْنُ خَوْلَةَ يَرْثِي لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ مَاتَ بِمَكَّةَ ". قَالَ سُفْيَانُ وَسَعْدُ بْنُ خَوْلَةَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي عَامِرِ بْنِ لُؤَىٍّ.
Саъд ибн Абу Ваққос отасидан (ривоят қилди): Маккада оғир касал бўлдим, ўлимга яқинлашдим. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) мени кўргани келди. Мен: "Эй Расулуллаҳ, менда кўп мол бор, менга фақат қизимдан бошқа ворис йўқ. Молимнинг учдан иккисини садақа қилайми?" дедим. Деди: "Йўқ." "Ярмини?" дедим. Деди: "Йўқ." "Учдан бирини?" дедим. Деди: "Учдан бир ҳам кўп. Албатта сен ворисларингни бой қолдирсанг, уларни одамларга қўл чўзадиган камбағал қолдиришдан яхшироқдир. Албатта сен — Аллаҳ юзини истаб — қилган ҳар қандай нафақага ажр оласан, ҳатто хотинингнинг оғзига кўтарган луқмага ҳам." Мен: "Эй Расулуллаҳ, ҳижратимдан орқада қолдириламанми (Маккада ўлиб)?" дедим. Деди: "Сен мендан кейин орқада қолдирилиб, Аллаҳ юзини истаб бирор амал қилсанг, албатта шу билан мартаба ва даража зиёда қиласан. Шояд сен мендан кейин қолдирилиб, сен билан баъзи қавмлар фойдаланса, баъзиларга зарар етса. Лекин — бахтсиз Саъд ибн Хавла! — Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унинг Маккада ўлганига ачинди." Суфён: "Саъд ибн Хавла — Бану Омир ибн Луъаййдан бир киши" деди.