حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ زُرَارَةَ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، حَدَّثَنَا حُصَيْنٌ، حَدَّثَنَا أَبُو ظَبْيَانَ، قَالَ سَمِعْتُ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدِ بْنِ حَارِثَةَ ـ رضى الله عنهما ـ يُحَدِّثُ قَالَ بَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى الْحُرَقَةِ مِنْ جُهَيْنَةَ ـ قَالَ ـ فَصَبَّحْنَا الْقَوْمَ فَهَزَمْنَاهُمْ ـ قَالَ ـ وَلَحِقْتُ أَنَا وَرَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ رَجُلاً مِنْهُمْ ـ قَالَ ـ فَلَمَّا غَشِينَاهُ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ ـ قَالَ ـ فَكَفَّ عَنْهُ الأَنْصَارِيُّ، فَطَعَنْتُهُ بِرُمْحِي حَتَّى قَتَلْتُهُ ـ قَالَ ـ فَلَمَّا قَدِمْنَا بَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ فَقَالَ لِي " يَا أُسَامَةُ أَقَتَلْتَهُ بَعْدَ مَا قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ ". قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّمَا كَانَ مُتَعَوِّذًا. قَالَ " أَقَتَلْتَهُ بَعْدَ أَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ ". قَالَ فَمَا زَالَ يُكَرِّرُهَا عَلَىَّ حَتَّى تَمَنَّيْتُ أَنِّي لَمْ أَكُنْ أَسْلَمْتُ قَبْلَ ذَلِكَ الْيَوْمِ.
Усома ибн Зайд ибн Ҳориса (розияллаҳу анҳумо) айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизни Жуҳайнадан бўлган Ҳурақага юборди. Биз қавмга эрталаб (ҳужум қилиб) уларни мағлуб қилдик. Мен ва Ансордан бир киши улардан бир кишига етиб олдик. Уни ўраб олганимизда, у: "Ла илаҳа иллаллаҳ" деди. Ансорий ундан қўлини тортди (тўхтади), мен эса найзам билан уни санчиб ўлдирдим. Қайтганимизда, бу Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га етди. Менга: "Эй Усома, уни «Ла илаҳа иллаллаҳ» деганидан кейин ўлдирдингми?" деди. Мен: "Эй Расулуллаҳ, у фақат (жонини) сақлаш учун (шундай) айтган эди" дедим. Деди: "Уни «Ла илаҳа иллаллаҳ» деганидан кейин ўлдирдингми?" У шуни менга такрорлаб турди, то мен ўша кундан олдин (умуман) мусулмон бўлмаган бўлишимни орзу қилгунимча.