حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ، عَنْ أَبِي الْخَيْرِ، عَنِ الصُّنَابِحِيِّ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ إِنِّي مِنَ النُّقَبَاءِ الَّذِينَ بَايَعُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَايَعْنَاهُ عَلَى أَنْ لاَ نُشْرِكَ بِاللَّهِ شَيْئًا، وَلاَ نَسْرِقَ وَلاَ نَزْنِيَ، وَلاَ نَقْتُلَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ، وَلاَ نَنْتَهِبَ، وَلاَ نَعْصِيَ، بِالْجَنَّةِ إِنْ فَعَلْنَا ذَلِكَ، فَإِنْ غَشِينَا مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا كَانَ قَضَاءُ ذَلِكَ إِلَى اللَّهِ.
Убода ибн Сомит (розияллаҳу анҳу) айтди: "Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га байъат қилган нақибларданман. Биз унга — Аллаҳга ҳеч нарсани ширк келтирмасликка, ўғрилик қилмасликка, зино қилмасликка, Аллаҳ ҳаром қилган жонни ўлдирмасликка, талов қилмасликка, (маъруфда) осий бўлмасликка — байъат қилдик; агар буни қилсак, (мукофотимиз) жаннат; агар булардан бирор нарсага йўлиқсак, унинг ҳукми Аллаҳга ҳавола."