7199-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ҳукм чиқариш
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَادَةُ بْنُ الْوَلِيدِ، أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ، قَالَ "بَايَعْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى السَّمْعِ وَالطَّاعَةِ فِي الْمَنْشَطِ وَالْمَكْرَهِ. وَأَنْ لاَ نُنَازِعَ الأَمْرَ أَهْلَهُ، وَأَنْ نَقُومَ ـ أَوْ نَقُولَ ـ بِالْحَقِّ حَيْثُمَا كُنَّا لاَ نَخَافُ فِي اللَّهِ لَوْمَةَ لاَئِمٍ ".
Убада ибн Сомит айтди: "Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га — яхши кўрган ва ёмон кўрган (ҳолатимиз)да эшитиш ва итоат қилишга, иш аҳли билан (ҳокимият ҳақида) тортишмасликка, қаерда бўлсак ҳам ҳақни (айтиб) туришга — Аллаҳ (йўлида) ҳеч бир маломатчининг маломатидан қўрқмаган ҳолда — байъат қилдик."