حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ الدَّوْرَقِيُّ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا حُصَيْنٌ، حَدَّثَنَا أَبُو ظِبْيَانَ، قَالَ سَمِعْتُ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدِ بْنِ حَارِثَةَ، يُحَدِّثُ قَالَ بَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى الْحُرَقَةِ مِنْ جُهَيْنَةَ فَصَبَّحْنَا الْقَوْمَ فَهَزَمْنَاهُمْ وَلَحِقْتُ أَنَا وَرَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ رَجُلاً مِنْهُمْ فَلَمَّا غَشَيْنَاهُ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ . فَكَفَّ عَنْهُ الأَنْصَارِيُّ وَطَعَنْتُهُ بِرُمْحِي حَتَّى قَتَلْتُهُ . قَالَ فَلَمَّا قَدِمْنَا بَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لِي " يَا أُسَامَةُ أَقَتَلْتَهُ بَعْدَ مَا قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ " . قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّمَا كَانَ مُتَعَوِّذًا . قَالَ فَقَالَ " أَقَتَلْتَهُ بَعْدَ مَا قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ " . قَالَ فَمَازَالَ يُكَرِّرُهَا عَلَىَّ حَتَّى تَمَنَّيْتُ أَنِّي لَمْ أَكُنْ أَسْلَمْتُ قَبْلَ ذَلِكَ الْيَوْمِ .
Усома ибн Зайд ибн Ҳориса айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизни Жуҳайнадан Ҳурақага юборди. Биз қавмга тонгда (ҳужум) қилдик ва уларни мағлуб этдик. Мен ва ансордан бир киши улардан бир кишини (қувиб) етдик. Биз уни ўраб олганимизда, у: ‹Ла илаҳа иллаллаҳ› деди. Ансорий ундан (қўлини) тортди (тўхтади), мен эса уни найзам билан санчиб ўлдирдим. Қайтиб келганимизда, бу Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га етди. У менга: "Эй Усома, у ‹ла илаҳа иллаллаҳ› дегандан кейин уни ўлдирдингми?" деди. Мен: "Эй Расулуллаҳ, у фақат (жонини) сақлаб қолувчи (сифатида) (айтди)" дедим. У: "У ‹ла илаҳа иллаллаҳ› дегандан кейин уни ўлдирдингми?" деди. У буни менга такрор-такрор айтаверди, ҳатто мен ўша кундан олдин Ислом қабул қилмаган бўлсам эди (деб) орзу қилдим.