حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، أَنَّ أَبَا سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمًا حَدِيثًا طَوِيلاً عَنِ الدَّجَّالِ، فَكَانَ فِيمَا يُحَدِّثُنَا بِهِ أَنَّهُ قَالَ " يَأْتِي الدَّجَّالُ وَهُوَ مُحَرَّمٌ عَلَيْهِ أَنْ يَدْخُلَ نِقَابَ الْمَدِينَةِ، فَيَنْزِلُ بَعْضَ السِّبَاخِ الَّتِي تَلِي الْمَدِينَةَ، فَيَخْرُجُ إِلَيْهِ يَوْمَئِذٍ رَجُلٌ وَهْوَ خَيْرُ النَّاسِ أَوْ مِنْ خِيَارِ النَّاسِ، فَيَقُولُ أَشْهَدُ أَنَّكَ الدَّجَّالُ الَّذِي حَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَدِيثَهُ، فَيَقُولُ الدَّجَّالُ أَرَأَيْتُمْ إِنْ قَتَلْتُ هَذَا ثُمَّ أَحْيَيْتُهُ، هَلْ تَشُكُّونَ فِي الأَمْرِ فَيَقُولُونَ لاَ. فَيَقْتُلُهُ ثُمَّ يُحْيِيهِ فَيَقُولُ وَاللَّهِ مَا كُنْتُ فِيكَ أَشَدَّ بَصِيرَةً مِنِّي الْيَوْمَ. فَيُرِيدُ الدَّجَّالُ أَنْ يَقْتُلَهُ فَلاَ يُسَلَّطُ عَلَيْهِ ".
Абу Саъид айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир кун бизга Дажжол ҳақида узун бир ҳадис айтди. Бизга айтган(лар) орасида шу бор эди: "Дажжол келади — унга Мадина ковакларига (дарвозаларига) кириш ҳаром қилинган — ва Мадинага туташ шўрхок ерлардан бирига тушади. Ўша кунда унга бир киши чиқади — у одамларнинг энг яхшиси ёки энг яхшиларидан. У: ‹Гувоҳлик бераманки, сен — Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга ҳадисини айтган ўша Дажжолсан› дейди. Дажжол: ‹Айтинглар-чи, агар мен буни ўлдириб, кейин тирилтирсам, (бу) ишда шубҳа қиласизми?› дейди. Улар: ‹Йўқ› дейдилар. У уни ўлдиради, кейин тирилтиради. (Тирилган киши): ‹Валлаҳи, мен сен ҳақингда бугунгидан кўра билармлироқ (аниқроқ) бўлган эмас эдим› дейди. Дажжол уни (яна) ўлдиришни истайди, лекин унга қодир қилинмайди (ҳукмронлик берилмайди)" деди.