حَدَّثَنَا مَحْمُودٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُبَايِعُ النِّسَاءَ بِالْكَلاَمِ بِهَذِهِ الآيَةِ {لاَ يُشْرِكْنَ بِاللَّهِ شَيْئًا} قَالَتْ وَمَا مَسَّتْ يَدُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدَ امْرَأَةٍ، إِلاَّ امْرَأَةً يَمْلِكُهَا.
Оиша (розияллаҳу анҳо) айтди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) аёлларга бу оят — «Аллаҳга ҳеч нарсани шерик қилмасликка» — билан, (фақат) сўз билан байъат олар эди. У айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг қўли — ўзи (никоҳ билан) эгалик қиладиган аёлдан бошқа — бирор аёлнинг қўлига тегмаган.