حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ كُنَّا عِنْدَ عُمَرَ فَقَالَ نُهِينَا عَنِ التَّكَلُّفِ.
Анас айтди: Биз Умарнинг ҳузурида эдик. У: "Биз такаллуф (ўзни қийнаб, беҳуда чуқурлашиш)дан қайтарилганмиз" деди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
бизга Ҳаммом Қатодадан, у Хилос ибн Амрдан, у Али (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) аёлнинг бошини қиришидан қайтардилар.
У: Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан эдик, у киши Умар ибнул Хаттобнинг қўлидан ушлаб турган эдилар, деди.
у Айюбдан, у Ҳафсадан, у Умму Атийядан ривоят қилиб, у айтди: Бизни жанозаларга эргашишдан қайтарилди, лекин бу бизга қатъий таъқиқланмади.
Бизга Умарнинг мактуби келди — биз Атба ибн Фарқад билан Озарбайжонда эдик — : Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ипакдан — фақат мана бундан бошқа — қайтардилар, деб, ва бош бармоққа ёндош икки бармоғи билан…
бизга Ишоқ ибн Сувайд, Муозадан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилиб), у деди: У (Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам) ад-Дуббо (қовоқ идиш)нинг ўзидан (хусусан) қайтардилар.
бизга Шуъба Яҳё ибн Абу Умардан, у Ибн Аббосдан ривоят қилди. У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам қовоқ идишдан, нақирдан ва ичи смола билан мойланган идишдан қайтардилар.