حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ،. وَحَدَّثَنِي مَحْمُودٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه. أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم خَرَجَ حِينَ زَاغَتِ الشَّمْسُ فَصَلَّى الظُّهْرَ فَلَمَّا سَلَّمَ قَامَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَذَكَرَ السَّاعَةَ، وَذَكَرَ أَنَّ بَيْنَ يَدَيْهَا أُمُورًا عِظَامًا ثُمَّ قَالَ " مَنْ أَحَبَّ أَنْ يَسْأَلَ عَنْ شَىْءٍ فَلْيَسْأَلْ عَنْهُ، فَوَاللَّهِ لاَ تَسْأَلُونِي عَنْ شَىْءٍ إِلاَّ أَخْبَرْتُكُمْ بِهِ، مَا دُمْتُ فِي مَقَامِي هَذَا ". قَالَ أَنَسٌ فَأَكْثَرَ النَّاسُ الْبُكَاءَ، وَأَكْثَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَقُولَ " سَلُونِي ". فَقَالَ أَنَسٌ فَقَامَ إِلَيْهِ رَجُلٌ فَقَالَ أَيْنَ مَدْخَلِي يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " النَّارُ ". فَقَامَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ حُذَافَةَ فَقَالَ مَنْ أَبِي يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " أَبُوكَ حُذَافَةُ ". قَالَ ثُمَّ أَكْثَرَ أَنْ يَقُولَ " سَلُونِي سَلُونِي ". فَبَرَكَ عُمَرُ عَلَى رُكْبَتَيْهِ فَقَالَ رَضِينَا بِاللَّهِ رَبًّا، وَبِالإِسْلاَمِ دِينًا، وَبِمُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم رَسُولاً. قَالَ فَسَكَتَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ قَالَ عُمَرُ ذَلِكَ، ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَدْ عُرِضَتْ عَلَىَّ الْجَنَّةُ وَالنَّارُ آنِفًا فِي عُرْضِ هَذَا الْحَائِطِ وَأَنَا أُصَلِّي، فَلَمْ أَرَ كَالْيَوْمِ فِي الْخَيْرِ وَالشَّرِّ ".
Анас ибн Молик (розияллаҳу анҳу) (ривоят қилди): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қуёш оғган пайтда чиқиб, пешинни ўқиди. Салом бергач, минбарга чиқди ва қиёматни зикр қилди, ва унинг олдида буюк ишлар (аломатлар) борлигини зикр қилди, кейин: "Ким бир нарса ҳақида сўрашни истаса — ундан сўрасин; валлаҳи, мен шу жойимда турар эканман, сизлер мендан бирор нарсани сўрамасангиз бўлмас — мен сизларга уни хабар бераман" деди. Анас айтди: Одамлар кўп йиғлади, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кўп марта: "Мендан сўранглар" дер эди. Анас айтди: Унга бир киши туриб: "Менинг кирар жойим қаерда (жаннат ёки дўзах), эй Расулуллаҳ?" деди. У: "Дўзах" деди. Абдуллаҳ ибн Ҳузофа туриб: "Отам ким, эй Расулуллаҳ?" деди. У: "Отанг — Ҳузофа" деди. Кейин кўп марта: "Мендан сўранглар, мендан сўранглар" дер эди. Умар икки тиззасига чўкиб: "Биз Аллаҳга Робб, Исломга дийн, Муҳаммад (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га Расул деб рози бўлдик" деди. Умар буни айтганида, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) жим турди, кейин Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Жоним қўлида бўлган Зот ила қасамки, ҳозиргина менга — мана шу девор кўндалангида — жаннат ва дўзах кўрсатилди, мен намоз ўқиётган эдим; мен хайр ва шаррда бугунгидек (кунни) ҳеч кўрмаганман" деди.