حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ، قَالَ أَخْبَرَنَا نَافِعُ بْنُ عُمَرَ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم صَلَّى صَلاَةَ الْكُسُوفِ، فَقَامَ فَأَطَالَ الْقِيَامَ، ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ الرُّكُوعَ، ثُمَّ قَامَ فَأَطَالَ الْقِيَامَ، ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ الرُّكُوعَ ثُمَّ رَفَعَ، ثُمَّ سَجَدَ فَأَطَالَ السُّجُودَ، ثُمَّ رَفَعَ، ثُمَّ سَجَدَ فَأَطَالَ السُّجُودَ، ثُمَّ قَامَ فَأَطَالَ الْقِيَامَ ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ الرُّكُوعَ ثُمَّ رَفَعَ فَأَطَالَ الْقِيَامَ ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ الرُّكُوعَ ثُمَّ رَفَعَ فَسَجَدَ فَأَطَالَ السُّجُودَ، ثُمَّ رَفَعَ، ثُمَّ سَجَدَ فَأَطَالَ السُّجُودَ ثُمَّ انْصَرَفَ فَقَالَ " قَدْ دَنَتْ مِنِّي الْجَنَّةُ حَتَّى لَوِ اجْتَرَأْتُ عَلَيْهَا لَجِئْتُكُمْ بِقِطَافٍ مِنْ قِطَافِهَا، وَدَنَتْ مِنِّي النَّارُ حَتَّى قُلْتُ أَىْ رَبِّ وَأَنَا مَعَهُمْ فَإِذَا امْرَأَةٌ ـ حَسِبْتُ أَنَّهُ قَالَ ـ تَخْدِشُهَا هِرَّةٌ قُلْتُ مَا شَأْنُ هَذِهِ قَالُوا حَبَسَتْهَا حَتَّى مَاتَتْ جُوعًا، لاَ أَطْعَمَتْهَا، وَلاَ أَرْسَلَتْهَا تَأْكُلُ ". قَالَ نَافِعٌ حَسِبْتُ أَنَّهُ قَالَ " مِنْ خَشِيشِ أَوْ خُشَاشِ الأَرْضِ ".
Ибн Абу Марям бизга айтди: Нофиъ ибн Умар бизга хабар берди: Ибн Абу Мулайка менга айтди, Асмо бинти Абу Бакрдан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам кусуф (қуёш тутилиши) намозини ўқидилар. У зот туриб қиёмни узун қилдилар, сўнг руку қилиб рукуни узун қилдилар, сўнг туриб қиёмни узун қилдилар, сўнг руку қилиб рукуни узун қилдилар, сўнг (бошини) кўтардилар, сўнг сажда қилиб саждани узун қилдилар, сўнг (бошини) кўтардилар, сўнг сажда қилиб саждани узун қилдилар. Сўнг туриб қиёмни узун қилдилар, сўнг руку қилиб рукуни узун қилдилар, сўнг (бошини) кўтариб қиёмни узун қилдилар, сўнг руку қилиб рукуни узун қилдилар, сўнг (бошини) кўтариб сажда қилдилар ва саждани узун қилдилар, сўнг (бошини) кўтардилар, сўнг сажда қилиб саждани узун қилдилар. Сўнг (намоздан) қайтиб: «Жаннат менга шу қадар яқинлашдики, агар унга журъат қилганимда, сизларга унинг меваларидан бир шингил келтирар эдим. Ва дўзах менга шу қадар яқинлашдики, мен: ‹Эй Роббим, мен улар билан (дўзахда)ми?› дедим. Қарасам, бир аёл — (рови) ‹у шундай деди деб ўйлайман› — уни мушук тирнаб (азобламоқда) эди. Мен: ‹Бунинг ҳоли нима?› дедим. Улар: ‹У бу (мушук)ни очликдан ўлгунча қамаб қўйди, уни боқмади ҳам, ер ҳашаротларидан еб олсин деб қўйиб ҳам юбормади›, дедилар», дедилар. Нофиъ деди: ‹у: ‹ер ҳашаротларидан› деди деб ўйлайман›.