حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عُمَارَةُ بْنُ الْقَعْقَاعِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو زُرْعَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَسْكُتُ بَيْنَ التَّكْبِيرِ وَبَيْنَ الْقِرَاءَةِ إِسْكَاتَةً ـ قَالَ أَحْسِبُهُ قَالَ هُنَيَّةً ـ فَقُلْتُ بِأَبِي وَأُمِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِسْكَاتُكَ بَيْنَ التَّكْبِيرِ وَالْقِرَاءَةِ مَا تَقُولُ قَالَ " أَقُولُ اللَّهُمَّ بَاعِدْ بَيْنِي وَبَيْنَ خَطَايَاىَ كَمَا بَاعَدْتَ بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ، اللَّهُمَّ نَقِّنِي مِنَ الْخَطَايَا كَمَا يُنَقَّى الثَّوْبُ الأَبْيَضُ مِنَ الدَّنَسِ، اللَّهُمَّ اغْسِلْ خَطَايَاىَ بِالْمَاءِ وَالثَّلْجِ وَالْبَرَدِ ".
Мусо ибн Исмоил бизга айтди: Абдулвоҳид ибн Зиёд бизга айтди: Умора ибн Қаъқў бизга айтди: Абу Зуръа бизга айтди: Абу Ҳурайра бизга айтди: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам такбир билан қироат орасида бир оз сукут қилар эдилар — (рови) деди: ‹у: озгина деди деб ўйлайман›. Мен: ‹Отам-онам сизга фидо бўлсин, ё Расулуллаҳ, такбир билан қироат орасидаги сукутингизда нима дейсиз?› дедим. У зот: «Мен: ‹Аллаҳумма боид байни ва байна хатояя кама боадта байнал-машриқи вал-мағриб, Аллаҳумма наққини минал-хатоя кама юнаққас-савбул-абязу минад-данас, Аллаҳум-мағсил хатояя бил-маи вас-салжи вал-барад (Аллаҳим, шарқ билан ғарбни узоқ қилганинг каби, мен билан хатоларим орасини узоқ қил; Аллаҳим, оқ кийим кирдан тозалангани каби, мени хатолардан тозала; Аллаҳим, хатоларимни сув, қор ва дўл билан юв)›, дейман», дедилар.