حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ، أُرَاهُ عَنِ الْبَرَاءِ، قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقْرَأُ فِي الْعِشَاءِ {وَالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ} فَمَا سَمِعْتُ أَحَدًا أَحْسَنَ صَوْتًا أَوْ قِرَاءَةً مِنْهُ.
Баро айтди: Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни хуфтон (намози)да «Ват-тини ваз-зайтун»ни ўқиётганини эшитдим; мен ундан кўра овози ёки қироати гўзалроқ ҳеч кимни эшитмадим.