7547-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Тавҳид китоби
حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مُتَوَارِيًا بِمَكَّةَ، وَكَانَ يَرْفَعُ صَوْتَهُ، فَإِذَا سَمِعَ الْمُشْرِكُونَ سَبُّوا الْقُرْآنَ وَمَنْ جَاءَ بِهِ، فَقَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِنَبِيِّهِ صلى الله عليه وسلم {وَلاَ تَجْهَرْ بِصَلاَتِكَ وَلاَ تُخَافِتْ بِهَا}
Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо) айтди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Маккада яшириниб юрар ва овозини кўтарар эди; мушриклар (уни) эшитса, Қуръанни ва уни келтирган(Набий)ни сўкардилар. Шунда Аллаҳ азза ва жалла ўз Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га: «Намозингни баланд ҳам қилма, уни паст ҳам қилма» (оятни айтди).