حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا بَهْزٌ، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ أَبِي زَائِدَةَ، حَدَّثَنَا عَوْنُ بْنُ أَبِي جُحَيْفَةَ، أَنَّ أَبَاهُ، رَأَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي قُبَّةٍ حَمْرَاءَ مِنْ أَدَمٍ وَرَأَيْتُ بِلاَلاً أَخْرَجَ وَضُوءًا فَرَأَيْتُ النَّاسَ يَبْتَدِرُونَ ذَلِكَ الْوَضُوءَ فَمَنْ أَصَابَ مِنْهُ شَيْئًا تَمَسَّحَ بِهِ وَمَنْ لَمْ يُصِبْ مِنْهُ أَخَذَ مِنْ بَلَلِ يَدِ صَاحِبِهِ ثُمَّ رَأَيْتُ بِلاَلاً أَخْرَجَ عَنَزَةً فَرَكَزَهَا وَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي حُلَّةٍ حَمْرَاءَ مُشَمِّرًا فَصَلَّى إِلَى الْعَنَزَةِ بِالنَّاسِ رَكْعَتَيْنِ وَرَأَيْتُ النَّاسَ وَالدَّوَابَّ يَمُرُّونَ بَيْنَ يَدَىِ الْعَنَزَةِ .
Авн ибн Абу Жуҳайфа отасидан (ривоят қилди): У Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни чарм(дан)дан қилинган қизил қуббада кўрди. (Авн айтди:) Мен Билолни — вузу (суви)ни олиб чиқганини — кўрдим; мен одамларни ўша вузу (суви)га талпинаётган ҳолда кўрдим; ким ундан бирор нарса (сув) топса, у билан (баданини) артар; ким топмаса, ўз шериги қўлининг нами(дан) олар эди. Кейин мен Билолни — аназа (учли таёқ)ни олиб чиқиб, уни ўрнатганини — кўрдим; Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қизил ҳуллада — (этагини) шимариб олган ҳолда — чиқди ва одамлар билан аназага қараб икки ракат ўқиди; мен одамлар ва ҳайвонларни аназанинг ортидан ўтаётган ҳолда кўрдим.