1196-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Масжидлар китоби
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ، عَنِ الزُّبَيْرِ بْنِ عَدِيٍّ، عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ رَكَعْتُ فَقُلْتُ بِيَدَىَّ هَكَذَا - يَعْنِي طَبَّقَ بِهِمَا وَوَضَعَهُمَا بَيْنَ فَخِذَيْهِ - فَقَالَ أَبِي قَدْ كُنَّا نَفْعَلُ هَذَا ثُمَّ أُمِرْنَا بِالرُّكَبِ .
Мусъаб ибн Саъд айтди: Мен руку қилдим ва икки қўлим билан шундай қилдим — яъни икковини бирлаштириб (татбиқ қилиб), икки сони орасига қўйди. Отам: "Биз буни қилар эдик, кейин бизга тиззалар (ни ушлаш)га буюрилди" деди.