حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سُوَيْدٍ، قَالَ صَلَّى بِنَا عَلْقَمَةُ الظُّهْرَ خَمْسًا فَلَمَّا سَلَّمَ قَالَ الْقَوْمُ يَا أَبَا شِبْلٍ قَدْ صَلَّيْتَ خَمْسًا . قَالَ كَلاَّ مَا فَعَلْتُ . قَالُوا بَلَى - قَالَ - وَكُنْتُ فِي نَاحِيَةِ الْقَوْمِ وَأَنَا غُلاَمٌ فَقُلْتُ بَلَى قَدْ صَلَّيْتَ خَمْسًا . قَالَ لِي وَأَنْتَ أَيْضًا يَا أَعْوَرُ تَقُولُ ذَاكَ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ . قَالَ فَانْفَتَلَ فَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ ثُمَّ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَمْسًا فَلَمَّا انْفَتَلَ تَوَشْوَشَ الْقَوْمُ بَيْنَهُمْ فَقَالَ " مَا شَأْنُكُمْ " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ زِيدَ فِي الصَّلاَةِ قَالَ " لاَ " . قَالُوا فَإِنَّكَ قَدْ صَلَّيْتَ خَمْسًا . فَانْفَتَلَ ثُمَّ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ ثُمَّ قَالَ " إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ أَنْسَى كَمَا تَنْسَوْنَ " . وَزَادَ ابْنُ نُمَيْرٍ فِي حَدِيثِهِ " فَإِذَا نَسِيَ أَحَدُكُمْ فَلْيَسْجُدْ سَجْدَتَيْنِ " .
Иброҳим ибн Сувайд айтди: Алқама бизга пешинни беш (ракат) ўқиди. Салом бергач, қавм: "Эй Абу Шибл, сен беш ўқидинг" дедилар. У: "Йўқ, мен (ундай) қилмадим" деди. Улар: "Ҳа (қилдиг)" дедилар. (Иброҳим:) Мен қавмнинг бир четида эдим ва бола эдим; мен: "Ҳа, сен беш ўқидинг" дедим. У менга: "Сен ҳам, эй ғилжа (бир кўзли), шуни айтяптсанми?" деди. Мен: "Ҳа" дедим. (Равий:) У (қибладан) қайрилди ва икки сажда қилди, кейин салом берди, кейин: "Абдуллаҳ: ‹Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга беш (ракат) ўқиди; (қибладан) қайрилгач, қавм ўзлари орасида шивирлашди; у: «Сизларга нима бўлди?» деди. Улар: «Эй Расулуллаҳ, намозда (ракат) зиёда қилиндими?» дедилар. У: «Йўқ» деди. Улар: «Албатта сен беш ўқидинг» дедилар. Бас у (қибладан) қайрилди, кейин икки сажда қилди, кейин салом берди, кейин: «Мен фақат сизлардек бир башарман — сизлар унутгандек унутаман» деди›" деди. Ибн Нумайр ўз ҳадисида зиёда қилди: "Бас сиздан бирингиз унутса — икки сажда қилсин".