وَحَدَّثَنَا عَمْرٌو النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا الأَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَنَتَ شَهْرًا يَلْعَنُ رِعْلاً وَذَكْوَانَ وَعُصَيَّةَ عَصَوُا اللَّهَ وَرَسُولَهُ .
Анас ибн Молик (ривоят қилди)ки: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир ой қунут тутди — Риъл, Заквон ва Усайяни лаънатлар эди — улар Аллаҳга ва Расулига осий бўлган эди.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам рукуъдан кейин бир ой қунут қилди — Риъл ва Заквонга дуо қилар ва: «Усайя Аллаҳ ва Унинг Расулига осий бўлди», дер эди.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир ой давомида рукудан кейин қунут ўқиб, Аллаҳ ва Унинг Расулига осий бўлган Риъл, Заквон ва Усайяга қарши дуо қилдилар.
Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бир ой — Риъл ва Заквонга қарши дуо қилиб — қунут ўқидилар.
): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) субҳ намозида рукуъдан кейин бир ой қунут тутди — Риъл ва Заквонга қарши дуо қилар ва: «Усайя Аллаҳга ва Расулига осий бўлди» дер эди.
у Тавба ал-Анбарийдан, у Муҳаммад ибн Иброҳимдан, у Абу Саламадан, у Умму Саламадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилдики, у (Набий) йил давомида Шаъбондан бошқа тўлиқ бир ой рўза тутмас эдилар —…
ки), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир ой давомида қунут тутиб, араб қабилаларидан бир қабилага қарши дуо қилдилар, сўнг буни тарк этдилар.