4094-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ғазотлар китоби
حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ التَّيْمِيُّ، عَنْ أَبِي مِجْلَزٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَنَتَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَعْدَ الرُّكُوعِ شَهْرًا يَدْعُو عَلَى رِعْلٍ وَذَكْوَانَ وَيَقُولُ " عُصَيَّةُ عَصَتِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ ".
Муҳаммад бизга айтди, Абдуллаҳ бизга хабар берди, Сулаймон Таймий бизга хабар берди, Абу Мижлаздан, Анас розияллаҳу анҳудан, у деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам рукуъдан кейин бир ой қунут қилди — Риъл ва Заквонга дуо қилар ва: «Усайя Аллаҳ ва Унинг Расулига осий бўлди», дер эди.