وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُلَىٍّ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يُحَدِّثُ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ، قَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَنَحْنُ فِي الصُّفَّةِ فَقَالَ " أَيُّكُمْ يُحِبُّ أَنْ يَغْدُوَ كُلَّ يَوْمٍ إِلَى بُطْحَانَ أَوْ إِلَى الْعَقِيقِ فَيَأْتِيَ مِنْهُ بِنَاقَتَيْنِ كَوْمَاوَيْنِ فِي غَيْرِ إِثْمٍ وَلاَ قَطْعِ رَحِمٍ " . فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ نُحِبُّ ذَلِكَ . قَالَ " أَفَلاَ يَغْدُو أَحَدُكُمْ إِلَى الْمَسْجِدِ فَيَعْلَمَ أَوْ يَقْرَأَ آيَتَيْنِ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ خَيْرٌ لَهُ مِنْ نَاقَتَيْنِ وَثَلاَثٌ خَيْرٌ لَهُ مِنْ ثَلاَثٍ وَأَرْبَعٌ خَيْرٌ لَهُ مِنْ أَرْبَعٍ وَمِنْ أَعْدَادِهِنَّ مِنَ الإِبِلِ " .
Уқба ибн Омир айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (олдига) чиқди — биз Суффада эдик. У: «Қайсингиз ҳар куни Бутҳонга ёки Ақиққа бориб, ундан — гуноҳ ҳам, қариндошликни узиш ҳам бўлмаган ҳолда — иккита бўкки (семиз) туя келтиришни яхши кўрар эди?» деди. Биз: «Эй Расулуллаҳ, биз буни яхши кўрамиз» дедик. У: «Бирортангиз масжидга бориб, Аллаҳнинг Китобидан икки оятни ўрганса ёки ўқиса — бу унга икки туядан яхшироқ; учта (оят) — учта (туя)дан яхшироқ; тўртта — тўртта(дан); ва уларнинг сонларинча туядан(дан ҳам) яхшироқдир» деди.